25 : ชูชก

posted on 07 Dec 2010 12:07 by hostchanpr in Entertainment
posted on 25 Dec 2006 15:22
 
 
 
 
เมื่อวาน วันอาทิตย์ได้เจอเพื่อนเยอะเหมือนกันนะ

เจอกานต์ ฝ้าย ตวง และก็คนที่รู้หน้าแต่ไม่รู้ชื่อ

... อืม... เรายังแก้ปัญหานี้ไม่ได้ซะที

ปัญหาที่เราถูกคนทักว่า "อ้าว.. ยศ หวัดดี"

แต่ตัวเราเองไม่เคยเห็นหน้าคนทัก ไม่รู้จักมักจี่ด้วยเลย

คือเค้ารู้จักชื่อแส้เรา รู้จักหน้าเรา รู้ไปหมด แต่เราไม่รู้ฝ่ายเค้าเลย

เราจะเริ่มเครียดทันที
เครียดที่ว่าเมื่อเขาเริ่มบทสนทนาเราจะไปต่อไม่ถูก

คุยกันไม่ได้เลย... ขนาดเรียกชื่อยังไม่ถูก จะเอาอะไรไปคุยละเนี่ย

ครั้นจะถามว่า "เห้ย... มึงเป็นใครอะ"

ก็จะเป็นการทำลายน้ำใจเกินไป

เราก็เลยต้องเกร็งกับบุคคลกลุ่มนี้ไป

---------------------------------------

วันนี้ได้ทำอะไรที่หลากหลายมากขึ้น คงเป็นเพราะคนน้อยละมั้ง

ต้องหาอะไรทำแก้เซ็งไปวันๆ

เราอยู่ตู้กลอง ข้างๆก็มีตู้เกะ เรา ตวง ฝ้าย เลยไปร้องเพลงกัน

ก็หุ้นกันคนละ 10 บาท (30บาท=2เพลง)

หยอดเหรียญไป
ก็นั่งแคะเพลงวนไปวนมาประมาณ 10 นาทีถึงได้ร้อง 555+

ร้องเพลง ฤดูที่ฉันเหงา ของ flure ก็โอเค มั่วท่อนกันไป 555+

---------------------------------------

ตกเย็นคนเริ่มน้อย กานต์ ก็กลับ คนอื่นก็กลับหมดแล้ว

ที่ตวงมา mbkวันนี้จะมาซื้อจอยกลอง
เดี๋ยววันศุกร์ที่จะถึงนี้จะไปบุกบ้านพี่ล้ง

session กันมันส์แน่ๆน่ะ

ถึงเวลาเกือบ1ทุ่ม ท้องเริ่มร้อง จู่ๆตวงก็ชวนไปกินไดโดมอน

อืม... ก็ดีนะ กินแบบบุฟเฟต์ คิดว่าวันนี้คงอิ่มแน่ๆ

ตอนแรกเราก็สั่งเนื้อจิปาถะไป เหลือบไปเห็น ปลาแพนด้า

ปลาแพนด้า!?

มันคืออะไรวะ สั่งมาก่อนเลย
มาพบทีหลังว่า เป็นลูกชิ้นปลารูปหมีแพนด้า อืมม...

เหลือบไปอีกนิดก็เจอ บะหมี่หยก
อา...ของโปรด สั่งมา3ที่คิดว่าคงกินทุกคน
 
แล้วก็ coke refill เป็นอันเรียบร้อย

กินไปจนเกือบหมดยังไม่อิ่มเลยสั่ง เนื้อมาอีกพอสมควร
แล้วก็บะหมี่หยกอีก 2

แต่ไอ้บะหมี่หยก 3 ที่ อันที่แล้ว กินแค่2คนนะ ฝ้ายขอบาย

มารู้ทีหลังว่าบะหมี่หยกแม่งตัดกำลังโคตรๆ
แล้วสั่งเพิ่มไปอีก 2 แล้วด้วย

กลายเป็นว่าวันนั้นเกลียดบะหมี่หยกไปเลย

กินไปอีกสักพัก ในกระทะยังเหลือเต็มเลย แต่...

อิ่มแล้วว่ะ !!

เอ่อ... เราก็เหลือบไปเห็นคนอื่นกินกันเสร็จเรียบร้อยหมดจาน

ของเรายังเหลืออีกเต็ม 2 ชามที่ตักมา ไว้ ยังไม่รวมในกระทะ

มัวแต่โม้ เริ่มดูข้าว ทำไมมันเยอะอย่างงี้วะ

ตั้งแต่ 19.30-20.00 กว่าๆ เราต้องมานั่งต่อสู้กับข้าว2ชาม

ซึ่ง 2 ชามนั่นถ้าเป็นตอนหิวละ ก็ 30 วินาทีก็เกลี้ยง

แต่นี่มันอิ่ม เลย ใช้เวลา 30 นาที

ในที่สุดก็หมด

แต๊ดๆๆๆ แต่ แด แต๊ด แต แด๊ ~~~
(เพลงตอนชนะของ finalฯ)

คือที่เล่ามาทั้งหมดนี่ไม่ใช่อะไร หรอก

จะบอกว่าเป็นไปได้ ปีใหม่ไม่อยากให้เป็นหมูกะทะ แค่นั้นละ 555+

แต่ก็เอาเหอะ
ถ้ามันจำเป็นที่จะต้องเป็นหมูกะทะจริงๆ ก็จะทนทรมานต่อไป

-------------------------------------------

หลังจากที่กินเสร็จเดินไปเล่นตู้กลอง

เจอพี่สอง พี่สองทักว่า

"ยศ ไปกินข้าวที่โบสถ์พี่กันเถอะ"
 
----------------------------------------------------------------

ใคร... ในห้อง ?
บุคคลที่ปรากฎอยู่ใน Entry นี้ (5 คน) 
 
Hostchan * - ชูชกประจำเอนทรี่นี้
 
 
ตวง กับ ฝ้าย
- เพิ่งได้เจอกันอีกครั้ง ไม่กี่วันที่ผ่านมานี้เอง
คิดถึงมากๆ 555+
 
กานต์ - บุคคลผู้เสมอต้นเสมอปลาย
 
พี่สอง - รุ่นพี่ใจดี สาวกโคนันเช่นกัน ^^
 
 
 
 
ใคร... ให้กำลังใจฉัน ?
บุคคลที่มาช่วยแสดงความคิดเห็นสมัยนั้น ...
 
 
 
 
Comment
ความในใจตอนนี้ ต่อเรื่องราวในตอนนั้น ...
 

Comment

Comment:

Tweet